Καλώ ήλθατε

Απρίλιος, ό,τι και να γίνει είναι Άνοιξη! Τα ζουζούνια ψάχνουν τις ζουζούνες τους, οι μελισσούλες κόβουν βόλτες ψάχνοντας το ωραιότερο λουλούδι να «τρυγήσουν» και ο κούκος νομίζει ότι πρέπει να «ξελαρυγγιάζεται» για να αναγγείλει το ξύπνημα της φύσης. Τίποτα πιο αληθινό, τίποτα πιο φανταστικό!

...σαν ένα τεράστιο γκρίζο χαλί να ανασηκώνεται για να ξεπροβάλλουν από κάτω οι αμύθητοι θησαυροί της εποχής. Και μόλις στηθεί το σκηνικό, ολόκληρη αρμάδα από αντιφατικές φυσιογνωμίες, γεύεται, περπατά, πετά, τσουλάει, σύρεται πάνω στο νέο θαύμα παρατηρώντας και θαυμάζοντας τους πολύχρωμους, υπέροχους, μοσχομυριστούς θησαυρούς της Άνοιξης.

Λάμπουν τα καταγάλανα νερά της θάλασσας, θροΐζουν τα νεαρά φύλλα των δέντρων, κυλούν σιγοτραγουδώντας τα νερά των ποταμών, και εμείς, εμείς στη μέση του αγρού ή την ακροθαλασσιά με το βλέμμα, την ψυχή, την ανάσα, την ακοή, την αφή ας αγκαλιάσουμε το θαύμα που μας χαρίζει η φύση γενναιόδωρα ευχαριστώντας την για την τύχη να το ζούμε αυτό κάθε χρόνο της ζωής μας.

Ευχαριστώ, ευχαριστούμε για ό, τι μας χαρίζεις ανιδιοτελώς...

Σε ευγνωμονούμε!!!

Αληθινός ο Κύριος...

Καλή σας μέρα. Ειρήνη.