Καλώ ήλθατε

Φθινόπωρο, αυτή η μαγική ώρα της τέλειας μεταμόρφωσης της φύσης και της δικής μας αναδίπλωσης, σχεδόν τελειώνει. Η φύση αλλάζει μανδύα, τα δέντρα πριν γυμνωθούν τελείως ντύνονται στον υπέροχο χρυσοκίτρινο μανδύα τους και γεμίζουν όνειρα και κεντρίζουν τη φαντασία των πιο προσεκτικών και μυημένων. Η βροχή όλο και πιο συχνά μας επισκέπτεται δίνοντας ζωή στη φύση και νερό στη διψασμένη γη που τώρα αρχίζει πάλι να ανασαίνει. Χάσαμε τον τζίτζικα, χάσαμε τις συναυλίες του και το ατέλειωτο κέφι του. Ο μέρμηγκας μαζεύει τις τελευταίες «μπουκιές» του και σκαρφαλωμένος σε ένα κλαράκι ρίχνει κάποιες γρήγορες τελευταίες ματιές τριγύρω για ένα τελευταίο αντίο μέχρι την άνοιξη! Στα πεζούλια και τις μάντρες οι σαλίγκαροι άρχισαν να βολτάρουν χαρούμενοι για την αλλαγή και έναν χοντρός γεροβάτραχος κοάζει πηδώντας τα αυλάκια κυνηγώντας σκουλήκια. Τα κοπάδια κατεβαίνουν στις στάνες τους, στα χειμαδιά τους, γιατί «ο βοριάς τα αρνάκια παγώνει». Κάθε είδους ζωντανό ζωύφιο ή έντομο έχει πλέον κουρνιάσει. Βγήκαν καπέλα, μπουφάν, αδιάβροχα, γαλότσες και ο άνθρωπος της πόλης μόλις που προλαβαίνει να θαυμάσει τα χρυσοκίτρινα φύλλα πριν τα πάρει το επόμενο ξεροβόρι. Δειλά- δειλά άναψαν οι πρώτες θερμάστρες και μύρισε το ξύλο από τα τζάκια. Αλήθεια, φορέσαμε διπλά ρούχα γιατί ο βοριάς δεν αστειεύεται. «…φύσηξε, ξεφύσηξε και ο φτωχός ο γέροντας εδιπλοτυλίχτηκε…». Ας χαρούμε την εποχή που τόσο γρήγορα έρχεται και φεύγει!!

Καλή σας μέρα. Ειρήνη.